تعویض مفصل ران

تعویض مفصل ران

عوامل مختلفی از جمله تاندون ها ،عضله ها ،رباط ها و استخوان ها  در عملکرد صحیح مفصل ران تاثیر می گذارند  در صورتی که بدلیل علت های مختلف این اندام ها با یکدیگر هماهنگ لازم را نداشته باشند ،فرد در هنگام راه رفتن با مشکلاتی مواجه می شود .

تعویض مفصل ران

ساییدگی و آرتروز مفصل ران از شایع ترین علل های تخریب مفصل ران و در نتیجه تعویض آن می باشد ، با افزایش سن افراد بسیاری با مشکل ساییدگی و آرتروز مفصل ران مواجه می شوند البته لازم به ذکر است جراحی تعویض مفصل ران آخرین گزینه می باشد و در صورتی که سایر روش های درمانی برای بیمار پاسخ گو نبود متخصص ارتوپدی برای بیمار جراحی و تعویض مفصل را در نظر می گیرد .

جایگزینی کامل مفصل ران یکی از موفق ترین روش ها در حوزه پزشکی است. با گذشت زمان، و افزایش سن افراد بسیاری  همانطور که گفته شد با مشکل ساییدگی مواجه می شوند که با انجام این جراحی وتعویض  کامل مفصل ران می توان این مشکل را به طور کامل برطرف کرد.

اکثر افراد مبتلا به جایگزینی لگن این علائم را دارند:

درد شدید که در راه رفتن، کار و فعالیت های روزمره آنها ایجاد می شود و با سایر روش های درمانی دیگر تسکین پیدا نمی کند .

اقدامات لازم قبل از جراحی

از بیمار خواسته می شود تا چند هفته قبل از عمل جراحی تعویض مفصل ران، یک معاینه کامل فیزیکی تحت نظر پزشک معالج خود داشته باشد . قبل از جراحی بیمار حتما باید از لحاظ جسمانی و روحی مورد معاینه و بررسی قرار گیرد تا تشخیص داده شود این جراحی به صلاح بیمار می باشد یا خیر .  بیمارانی که بیماری های مزمن مانند بیماری قلبی دارند، ممکن است توسط یک متخصص، مانند یک متخصص قلب، قبل از عمل، ارزیابی شوند. مصرف برخی از داروها قبل از جراحی باعث بروز مشکلاتی در حین جراحی و بعد از آن می شود و ممکن است روند بهبودی را با اختلال مواجه کند به همین علت در صورتی که از داروی خاصی مصرف می کنید حتما پزشک معالج خود را مطلع سازید . قبل از جراحی برای بیمار آزمایشات تصویر برداری  در نظر گرفته می شود تا وضعیت لگن به طور کامل مورد بررسی قرار گیرد .

برنامه ریزی در منزل

در صورتی که بیمار سیگاری است ، قبل از جراحی باید مصرف آن قطع شود زیرا باعث بروز مشکلاتی در حین جراحی و بعد از آن می شود .

شب قبل از جراحی بیمار می تواند یک غذای سبک میل نماید زیرا نیازی به ناشتا بودن بیمار نیست .

از آنجا که تحرک شما پس از جراحی محدود می شود، اگر به تنهایی زندگی کنید، ممکن است برای چندین هفته، نتوانید با کارهایی مثل پخت و پز، خرید، حمام کردن و شستن لباس ها بپردازید بنابرین حتما بعد از جراحی یک همراه در کنار خود داشته باشید .

تعویض مفصل ران

نحوه انجام جراحی مفصل ران

حفره استابولوم تقریبا به شکل یک نیم کره در قسمت فوقانی مفصل ران قرار گرفته است این حفره قسمتی  از لگن خاصره را تشکیل می دهد . سر استخوان ران که به شکل کروی و گرد است در داخل این حفره قرار دارد  .  با ساییدگی مفصل ران هم حفره استابولوم و هم سر استخوان ران دچار مشکل می شود.

در ابتدا بیمار توسط یک عضو تیم بیهوشی ارزیابی می شود. شایعترین نوع بیهوشی مورد استفاده بیهوشی عمومی است که برای بیمار در نظر گرفته می شود .

در حین جراحی ، مفصل ران با ایمپلنت یا پروتز ساخته شده از قطعات فلزی، پلاستیکی ویا سرامیک جایگزین می شود. در ابتدا جراح برای خارج کردن غضروف و استخوان های اضافی داخل حفره استابولوم را با استفاده از ابزار خاصی تراش می دهد . جراح در حین جراحی تمامی اقدامات لازم را برای خارج کردن مفصل آسیب دیده و تعویض آن با مفصل فلزی انجام می دهد . برای خارج کردن سر استخوان ران آسیب دیده با استفاده از ابزار خاصی متخصص ارتوپدی گردن استخوان ران را که بین سر استخوان ران و تنه استخوان ران است برش میدهد . در ادامه یک کاسه از جنس فلز یا پلاستیک در حفره استابولوم و یک سر فلزی  روی باقیمانده گردن استخوان ران  قرار داده می شود .

مزایای تعویض مفصل ران

برای رهایی از درد کشنده در ناحیه مفصل ران جراحی تعویض مفصل ران بهترین گزینه می باشد اما در صورتی که بیمار با استفاده از سایر روش های دیگر که کم تهاجمی تر می باشد نتیجه دلخواه خود را دریافت نکرده باشد و همچنان احساس درد شدیدی داشته باشد. در ادامه مطلب در رابطه با مزایای این جراحی توضیحاتی داده می شود .

بهبود در وضعیت راه رفتن و حرکت کردن اندام ها

 هماهنگ بودن اندام های بالا تنه و پاها

کاهش درد در هنگام پایین و بالا  رفتن از پله ها

عوارض جانبی

احتمال بروز عوارض جانبی بعد از هر جراحی وجود دارد، اما  در صورتی که قبل از جراحی در انتخاب جراح دقت شود و پزشکی انتخاب شود که تجربه لازم را در جراحی تعویص مفصل ران داشته باشد و جراحی با موفقیت صورت گیرد احتمال بروز عوارض جانبی بعد از جراحی بسیار کاهش می یابد در نتیجه انتخاب یک پزشک ماهر و با تجربه برای جراحی مفصل ران از اهمیت بسیار بالایی برخوردار می باشد . قبل از جراحی دکتر خلیل واعضی جراح و متخصص ارتوپدی تمامی اطلاعات لازم را در اختیار بیماران عزیز خود قرار می دهد و در صورتی که این جراحی به صلاح بیمار باشد با در نظر گرفتن تمامی موارد جراحی تعویض مفصل ران را برای بیمار انجام می دهند .

جابه جایی ، عفونت، لخته شدن خون، آسیب دیدگی عروق خونی و شکستگی از عوارض احتمالی می باشد که ممکن است بعد از جراحی تعویض مفصل ران ایجاد شود ، همان طور که گفته شد با انتخاب یک جراح با تجربه و رعایت تمامی مراقبت های لازم توسط خود بیمار و همراهان او احتمال بروز این عوارض بسیار کاهش پیدا می کند .

مراقبت در بیمارستان

بعد از جراحی تعویض مفصل ران به مدت چند روز بیمار در بیمارستان بستری می شود تا روند بهبودی مورد بررسی قرار گیرد و اقدامات لازم توسط پزشک و کادر پرستاری صورت گیرد  . مراقبت های پزشکی بعد از جراحی دارای اهمیت بسیار بالایی می باشد که باید به خوبی صورت گیرد .

تعویض مفصل ران

تسکین درد

پس از جراحی، بیماراحساس دردی خواهد داشت  پزشک و پرستاران برای کاهش درد بیمار تلاش خواهند کرد. بسیاری از انواع داروها برای کمک به درمان درد، از جمله داروهای مسکن ،  داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (داروهای ضد التهابی) و بیحس کننده های موضعی در دسترس هستند. پزشک ممکن است ترکیبی از این داروها را برای بهبود تسکین درد برای بیمار در نظر بگیرد احساس درد بعد از جراحی تعویض مفصل ران کاملا طبیعی می باشد که با مصرف دارو و گذشت زمان بهبود پیدا می کند. در صورتی که بعد از گذشت مدتی درد شما تسکین پیدا نکرد حتما پزشک خود را مطلع سازید .

پیشگیری از گرفتگی عروق کرونر

ممکن است بعد از جراحی پزشک یک یا چند اقدام برای جلوگیری از لخته شدن خون و کاهش تورم پا برای بیمار در نظر بگیرد. احتمال بروز آمبولی بعد از جراحی وجد دارد به همین علت به هیچ عنوان بیمار نباید استراحت مطلق داشته باشد بدین منظور بعد از جراحی،  راه رفتن به آرامی بیمار دارای اهمیت می باشد

بعد از جراحی بیمار باید  پا و مچ پای خود را به آرامی حرکت دهد. این کار به منظور افزایش جریان خون در عضلات پای بیمار صورت می گیرد  تا از تورم پا و لخته های خون جلوگیری شود.

جلوگیری از عفونت

یکی از جدی ترین عوارض بیمارانی که تحت جراحی تعویض مفصل ران قرار می گیرند عفونت است. گرچه عفونت تنها در درصد کمی از بیماران رخ می دهد، اما به منظور جلوگیری از بروز این عارضه باید تمامی موارد بهداشتی رعایت شود داروهایی که پزشک به منظور جلوگیری از بروز عفونت تجویز می نماید باید در ساعت های معینی مصرف شوند  .

مراقبت در خانه

بعد از گذشت چند روز و گذراندن دوران نقاهت از بیمارستان ترخیص بیمار می شود ، نیاز است که توسط خود فرد و همراهان بیمار مراقبت هایی صورت گیرد حتما یک همراه در کنار خود داشته باشید تا در انجام کارها به شما کمک نماید

برای چند روز یا چند هفته، ممکن است به یک واکر نیاز داشته باشید تا بتوانید به راحتی بدون کمک راه روید. نتیجه جراحی تحت تاثیر مراقبت هایی می باشد که توسط خود فرد و همراهان آن صورت می گیرد بیمار باید به تمامی مواردی که پزشک بیان می کند گوش فرا دهد تا بتواند نتایج بسیار مطلوبی را از جراحی دریافت نماید

مراقبت از زخم

مراقبت از زخم ها بعد از تعویض مفصل ران به منظور جلوگیری از بروز عفوت دارای اهمیت بسیار بالایی می باشد به هیچ عنوان نباید نسبت به آن بی توجه باشید . طبق توصیه های پزشکتان عمل نمایید  ، ممکن است بخیه ها یا چسب ها یی را در امتداد زخم یا نخ های زیر پوست خود داشته باشید. چندین هفته پس از جراحی، بخیه ها برداشته می شوند. بخیه های زیر پوست شما نیازی به حذف ندارند. از خیس کردن زخم اجتناب نمایید و بهتر است آن ها را کاملا خشک نگه دارید .

تعویض مفصل ران

فیزیوتراپی

مهم است که وقتی در منزل هستید، حرکت و ورزش کنید رعایت تمامی این موارد کمک بسیار شایانی در بهبودی سریع می کند. متخصص فیزیوتراپی تمرینات خاصی را برای کمک به افزایش قدرت و تحرک و بهبود توانایی شما برای انجام فعالیت های روزانه در نظر می گیرد. فیزیوتراپیست تمامی اطلاعات لازم را در اختیار شما قرار می دهد که باید تمامی آن را رعایت نمایید .

تمرینات ویژه به تقویت پا کمک می کند و عملکرد را بازسازی می کند به طوری که شما ممکن است شروع به راه رفتن نمایید و فعالیت های روزانه دیگر خود را در اسرع وقت پس از جراحی آغاز نمایید . در ابتدا بسته به پیچیدگی جراحی شما ممکن است در معرض محدودیت وزن قرار داشته باشید. به منظور جلوگیری از جابجایی،  احتمال بروز عوارض دیگر و بهبودی سریع تمامی اقدامات لازم را باید به خوبی رعایت کنید .

جلوگیری از عوارض

دستورالعمل دکتر خود را به دقت دنبال کنید تا خطر ابتلا به عوارض، از جمله لخته شدن خون و عفونت، در طی چند هفته اول بهبودی شما کاهش یابد. پزشک توصیه می کند که به مصرف داروهای ضد خونریزی و آنتی بیوتیک که در بیمارستان آغاز شده است ادامه دهید. مراقبت هایی که بعد از جراحی تعویض مفصل ران در بیمارستان و خانه صورت می گیرد دارای اهمیت بسیار بالایی می باشد به هیچ عنوان نباید نسبت به آن ها بی توجه باشید لازمه دریافت یک نتیجه مطلوب از این جراحی رعایت تمامی مواردی می باشد که پزشک به آن گوش زد می کند

نتایج طولانی مدت

اکثریت قریب به اتفاق بیماران تحت جراحی تعویض مفصل ران، نتایج مطلوب درازمدت را تجربه می کنند. تمامی این موارد شامل تسکین درد، افزایش ثبات و عملکرد بهتر است. با این وجود، تسکین درد و بازسازی عملکرد همیشه امکان پذیر نیست، و بعضی از بیماران هنوز ممکن است برخی از درد و یا اختلال عملکرد را بعد از جراحی تعویض مفصل ران تجربه کنند.

 درمان آرتریتاوزون تراپیدرمان آرتروز

علل عمل لابیاپلاستی 

علل عمل لابیاپلاستی 

ظاهر بد لابیا که باعث ناراحتی خود فرد و یا همسرش می شود که باعث کاهش اعتماد به نفس زن در حین سکس می شود.احساس خارش ، کشش و احساس ناراحتی حین استفاده از لباسهای تنگ و یا دوچرخه سواری ، اسب سواری حتی نشستن و فعالیتهای معمولگاه حین سکس لابیاهای بلند گیر کرده و احساس درد و حتی التهاب غدد سباسه لابیا می کند که بسیار دردناک است.
این عمل جراحی توسط هیچ بیمه ای پوشش داده نمی شود چون عمل زیبایی است.

علل-عمل-لایبوپلاستی
مراحل آمادگی برای عمل

بیمار صبح ناشتا به بیمارستان مراجعه می کند . کارهای اولیه قبل از بیهوشی در بخش Day care انجام می شود. عمل در اتاق عمل زیر بیهوشی موضعی انجام می شود. 4 ساعت پس از اتمام عمل، بیمار قابل ترخیص است و نیازی به بستری شب ندارد.

مراقبتهای پس از عمل

1) یک همراه داشته باشید که شما را به منزل برساند و به مدت 1 الی2روز کمکتان کند. بهتر است دراز بکشید و کیسه یخ تا فردای عمل رو محل عمل بگذارید که تورم بیشتر نشود.
2) استراحت مناسب داشته باشید و مواظب رژیمتان باشید. چون به علت کاهش فعالیت مستعد یبوست می شوید. بنابراین به میزان کافی آب و میوه جات و سبزیجات تازه استفاده کنید.
مسکن طبق دستور پزشک مرتب مصرف کنید . آنتی بیوتیک بصورت پماد موضعی با تجویز پزشک مصرف شود.
مادامیکه مسکن مصرف استفاده می کنید الکل مصرف نکنید.
سیگار نکشید چون سیگار ترمیم شما را به تاخیر انداخته و ریسک عوارض را بالا می برد.
اگر در حال مصرف ویتامین و آهن هستید آن را ادامه دهید.

میزان فعالیت

– هرچه سریعتر راه رفتن را بعد از لابیاپلاستی  شروع کنید.
– حداقل به مدت 2 روز رانندگی نکنید و پس از آن اگر خودتان احساس کردید قادر به انجام آن هستید می توانید .
– در هفته اول بار بیش از 2کیلوگرم را بلند نکنید.
– تا 6 الی 8 هفته بعد از عمل سکس نداشته باشید.
– 1 الی 2 هفته پس از عمل می توانید سرکار برگردید.
– فعالیتهای ورزشی را حداقل دو هفته به تعویق بیندازید.

مراقبت زخم

پس از لابیاپلاستی  48 ساعت دوش بگیرید ، زخم را باید خشک و تمیز نگه دارید و هرروز از نظر علائم عفونت چک کنید. کمی تورم و قرمزی در 1 تا 2 هفته اول ممکن است وجود داشته باشد و حتی مقداری ترشح ولی اگر ترشح سبز رنگ یا زرد و چرکی بود باید به پزشک خود مراجعه کنید.
توجه: بخیه های شما جذب می شود و نیاز به کشیدن ندارد.
اسکار عمل تا 3 ماه ممکن است حالت مایل به قرمز داشته باشد ولی پس از آن بتدریج همرنگ بقیه قسمتهای لابیا می شود و دیده نمی شود.

چه زمانهایی باید با متخصص زنان تماس بگیرید؟

– اگر تورم و کبودی ناحیه عمل افزایش می یابد.
– اگر قرمزی و تورم بیش از چند روز ادامه یابد.
– اگر درد شما افزایش یافته و به مسکن جواب نمی دهد و یا درد شدید دارید.
– اگر تب دارید.
– اگر ترشح زرد یا سبز از محل برش عمل دارید.
– اگر از محل عمل خونریزی دارید که با فشار مختصر بند نمی آید.

 بهترین متخصص زنان لاپاراسکوپیجراحی زیبایی واژن

درمان سوختگی

برای آشنایی با درمان جای سوختگی لازم است ابتدا معنای سوختگی را بدانید. در ادامه سوختگی و درجه‌های آن را تعریف می‌کنیم.

 

سوختگی

 

سوختگی

منظور از سوختگی آسیبی است که به پوست یا غشاهای مخاطی مانند پوشش دهان، معده، ملتحمه و مجاری هوایی وارد می‌شود. این آسیب در اثر گرما و سرمای بیش از اندازه، در مجاورت مواد شیمیایی قرار گرفتن و جریان الکتریکی به وجود می‌آید. جراحت سوختگی قادر است به ساختمانهای زیر پوست مانند ماهیچه‌ها، استخوانها، اعصاب و رگهای خونی نیز سرایت کند.

طبقه‌بندی سوختگی ها

برای کمک به یک مصدومی که دچار سوختگی شده است باید اول میزان جراحت سوختگی او را طبقه‌بندی کرد و بعد به بررسی آن می‌پردازیم. جهت ارزیابی شدت یک سوختگی برای درمان مؤثر باید اول دلیل سوختگی را متوجه شویم و با عوارض مخصوص هر نوع سوختگی آشنا باشیم. به طور کلی سوختگیها از سه دسته تشکیل می‌شوند:

  • براساس درجه‌ی سوختگی
  • براساس شدت سوختگی
  • براساس عامل و منبع ایجاد سوختگی

این سه دسته در تعیین میزان فوریت درمان سوختگی و نحوه‌ی مراقبتهای اورژانسی از فردی که دچار سانحه شده است مهم هستند.

عوامل ایجاد سوختگی

سوختگیها با توجه به عوامل ایجاد کننده مانند حرارتی، نورانی، تشعشعی، الکتریکی و شیمیایی طبقه‌بندی می‌شوند. همچنین می‌توان منبع ایجاد سوختگی مثل اسید کلریدریک یا جریان برق متناوب و … را نیز جهت اختصاصی‌تر کردن طبقه‌بندی در نظر گرفت.

سوختگی ناشی از آتش

اولین نکته‌ای که در سوختگی با آتش باید به آن توجه کرد مسیر تنفسی و مسمومیت با منواکسیدکربن است.

سوختگی شیمیایی

اگر پوست در تماس با مواد شیمیایی مثل اسیدها، بازها یا قلیاهایی مانند سود سوزآور یا محلول‌های سفید کننده‌ی قوی، حلال‌ها و مواد رنگبر با قدرت بالا قرار بگیرد دچار سوزش و صدمه می‌شود. سوختگی با مواد قلیایی از سوختگی با مواد اسیدی خطرناکتر است زیرا این مواد در پوست بیشتر نفوذ می‌کنند و زمان طولانی‌تری فعال باقی می‌مانند.  اولین اقدامی که در این مواقع باید صورت بگیرد این است که ناحیه‌ی سوخته را زیر شیر آب بگیرید.

سوختگی با مایعات جوش

سوختگی با مایعاتی که به نقطه‌ی جوش رسیده‌اند مثلاً آب یا روغن جوش باعث آسیبهای بافتی می‌شود. در این موارد باید به سرعت هر چه تمام تر ناحیه‌ی آسیب دیده را سرد کنیم زیرا با سرد کردن در این حالت شدت ضایعه کم می‌شود و از درد آن کاسته می‌شود. این نکته را فراموش نکنید که در صورت سوختگی با قیر، هرگز آن را از روی پوست برندارید و فقط ناحیه‌ی سوخته را سریعاً با آب خنک کنید.

سوختگی الکتریکی

در این نوع، اثر سوختگی روی پوست یک منطقه‌ی کوچک است ولی آسیبی که به بافتهای زیر پوست وارد شده است خیلی زیاد است.

سوختگی ناشی از اشعه

این سوختگی در اثر اشعه‌ی خورشید و تشعشعات رادیواکتیو به وجود می‌آید. اگر سوختگی با تشعشعات اتمی صورت گرفته باشد باید ابتدا محافظت شخصی امدادگر از خطر تشعشعات مورد توجه قرار بگیرد و سپس به رفع آلودگی مصدوم بپردازند.

درجه‌ی سوختگی

سوختگیهای پوست براساس ضخامت به دو نوع سوختگی با ضخامت نسبی و تمام ضخامت دسته‌بندی می‌شوند. در سوختگیهای با ضخامت نسبی، اپیدرم به تنهایی یا اپیدرم و قسمت فوقانی درم آسیب می‌بینند و خطری بافتهای زیرین را تهدید نمی‌کند در حالی که سوختگیهای تمام ضخامت، اپیدرم، درم و لایه‌های زیرین پوست را نیز درگیر می‌کنند.

سوختگیها را می‌توان براساس درجه نیز تقسیم‌بندی کرد که در این شیوه شامل سه گروه درجه یک، درجه دو و درجه سه می‌شوند. خفیفترین نوع سوختگی درجه یک است. سوختگیهای درجه یک و درجه دو با ضخامت نسبی و سوختگیهای درجه سه با تمام ضخامت می‌باشند.

سوختگی

سوختگی درجه یک

این نوع خفیفترین نوع سوختگی است که فقط لایه‌ی خارجی پوست که اپیدرم نامیده می‌شود را مورد آسیب قرار می‌دهد. علل آن سوختگی ناشی از شعله و حرارت ملایم می‌باشد.

سوختگی درجه دو

این نوع سوختگی با شدت متوسط است و فقط اپیدرم و بخشی از درم را درگیر می‌کند و به بافتهای زیرین صدمه نمی‌زند. سوختگی درجه دو نیز مانند درجه یک با ضخامت نسبی می‌باشد.

سوختگی درجه سه

سوختگی درجه سه کل ضخامت پوست که شامل اپیدرم و درم می‌شود را تخریب می‌کند و حتی گاهی آسیب عمیق‌تر شده و بافتهای زیر پوست یعنی چربی، ماهیچه و استخوان را نیز در بر می‌گیرد.

تفاوت سوختگی درجه سه و درجه دو در ظاهر آنهاست زیرا در درجه دو ناحیه‌ی‌ سوختگی سیاه رنگ یا خشک و سفید است ولی در درجه دو قرمز و مرطوب است و حالت عرق کرده دارد.

شدت سوختگی

برای تعیین شدت سوختی به عواملی نظیر شرایط آسیب، محل و شکل سوختگی، علت سوختگی، وسعت، سن مصدوم و وجود ضایعات همراه توجه می‌کنند.

روشهای درمان سوختگی

برای درمان سوختگی روشهای مختلف جراحی و غیر جراحی را داریم که گاهی می‌توان بدون جراحی جای سوختگی را درمان کرد. پزشکان و بیماران براساس شرایط یک یا چند روش درمانی را به صورت ترکیبی استفاده می‌کنند. درمانهای غیر جراحی باعث جلوگیری از اعمال جراحی می‌شوند و یا عمل جراحی وسیع را به عملی جزئی‌تر تبدیل می‌کنند. از جمله روشهای غیر جراحی وارد کردن فشار یا استفاده از بانداژها و لباسهای فشارنده، ایجاد کششهای طولانی مدت روی اسکار، تزریق دارو به درون اسکار، استفاده از پانسمانهای سیلیکونی، سرما درمانی، ماساژ تراپی و … هستند.

فشار و پوششهای فشارنده

یکی از درمانهایی که سالهاست در حال انجام است، استفاده از پانسمانهای فشاری روی اسکار است. البته هنوز هم مطالعه‌ی دقیقی در زمینه‌ی تأثیر واقعی لباسهای فشارنده روی اسکار انجام نشده است و مکانیسم عمل دقیق درمانهای فشاری ناشناخته می‌باشد.

در این زمینه تنها تعدادی تئوری موجود است:

  • کمک به منظم شدن مجدد کلاژن‌ها به صورت خطی و موازی
  • کاهش جریان خون اسکار که در ادامه به افزایش فعالیت آنزیم کلاژناز منجر می‌شود که این فرآیند مسبب تخریب کلاژن‌های اسکار خواهد شد.
  • کاهش سنتز و ساخته شدن کلاژن‌ها
  • کاهش تورم در ناحیه
  • تخریب فیبروبلاست‌ها

این روش از درمانهای استاندارد بالینی جهت اسکارهای سوختگی به شمار می‌رود. در مورد زخم‌های سوختگی که ظرف مدتی کمتر از 2 هفته ترمیم شده‌اند به لحاظ استاندارهای درمانی نیازی به درمانهای فشارنده احساس نمی‌شود. اگر زخم بین 14 الی 21 روز  ترمیم شده باشد ریسک بیشتر است. در این حالت و نیز در حالتهایی که از گرافت پوستی کمک گرفته شده است باید از درمان فشارنده استفاده کرد. برای درمان موارد پر خطر مانند کودکان، افرادی که سابقه‌ی اسکار دارند و همچنین افراد دارای پوست تیره صلاح در این است که حتی اگر زخم در مدتی کمتر از 2 هفته بهبود یافت باز هم از درمانهای فشاری استفاده شود. این درمان باید هر چه سریعتر آغاز شود. به عبارتی به محض اینکه پوست بیمار توانایی تحمل فشار ناشی از پانسمان را داشته باشد باید درمان فشاری انجام شود.

انواع پوشش‌های فشارنده

بانداژهای الاستیک، دستکش‌های مخصوص، گریپ‌های خود چسب و بانداژها و اسپلینت‌های مناسب دیگر جهت این درمان استفاده می‌شوند. از این وسایل می‌توان حتی روی لباس یا پوشش‌های دیگر جهت کاهش آسیب به پوست کمک گرفت. لباسهای فشارنده باید هر چه سریعتر به کار بروند. این لباسها به صورت از پیش ساخته شده توسط کارخانجات مختلف موجود می‌باشند و طرح‌ها و سایزهای متنوعی دارند. بعضی از این لباسها دارای یک لایه‌‌ی درونی با پوشش سیلیکونی و نرم هستند که جهت کاستن آسیب به بافتهای پوستی و نرم شدن اسکارها طراحی گردیده است. اگر پوشش مناسب به صورت آماده یافت نشد می‌توان آن‌را سفارش داد تا بدوزند.

سوختگی

زمان استفاده از پوشش‌های فشارنده

این لباسها بهتر است دائماً پوشیده شوند به غیر از زمانهایی که بیمار قصد استفاده از کرم‌های مرطوب کننده‌ی پوست یا استحمام دارد. به علاوه ترجیح با این موضوع است که این لباسها 3 ماه 1 بار تعویض شوند و از لباسهای جدید استفاده شود تا به دلیل نو بودن لباس فشار لازم روی زخم وارد شود. کمترین زمان برای پوشیدن لباسهای فشارنده 6 تا 8 ماه است و در اکثر موارد این لباسها را باید 12 تا 18 ماه پوشید. نقش لایه‌ی داخلی این لباسها در عملکرد آنها خیلی مهم است. پوشش داخلی باید از موادی مثل الاستومر، فوم، سیلیکون، پوشش ژل و ترموپلاستیک ساخته شده باشد. زمان مصرف این لباسها به این صورت است که در ابتدا روزی چند ساعت است و به تدریج تا 24 ساعت در روز زیاد می‌شود. اگر هر گونه حساسیت به این پوشش‌ها مشاهده شد باید مصرف آنها را قطع کرد.

ماسک‌های صورت

شکل خاص صورت و گردن استفاده از پوشش‌های فشاری رایج را دشوار می‌کند و به همین خاطر برای پوشاندن صورت از ماسک‌ها و اسپلینت‌های شفاف و پلاستیکی استفاده می‌کنند. امروزه با پیشرفت در این امر با کمک اسکن لیزری و طراحی دقیق صورت بیمار ماسک مخصوص به هر فرد توسط کارخانه ساخته می‌شود. درمانگر هنگام قرار دادن ماسک روی صورت با استفاده از جریان حرارت، آن را دقیقاً با صورت بیمار هماهنگ می‌سازد و حفره‌هایی در بخشهای مربوط به دهان، بینی و چشم‌ها جهت تنفس و بینایی بریده می‌شوند. ماسک را به گونه‌ای روی صورت جاگذاری می‌کنند که فشار کافی روی اسکار وارد بیاید و در نهایت ماسک را با بندهایی از پشت به صورت محکم می‌بندند. فشار روی اسکار را از روی تغییر رنگ به سفیدی می‌توان تشخیص داد. شفاف بودن ماسک‌ها امکان مشاهده‌ی رنگ اسکار و حالتهای چهره‌ی بیمار را فراهم کرده است و ظاهر قابل قبول‌تری دارد.

 سیلیکون

سیلیکون را به صورت ورقه و ژل استفاده می‌‌کنند که می‌تواند به تنهایی یا همراه با سایر پوششهای فشاری به کار گرفته شود. از تأثیرات متعدد این ماده در درمان سوختگی می‌توان به: آبرسانی، تغییرات حرارتی، انتقال اکسیژن، ایجاد فشار و جذب ماده‌ی سیلیکونی به وسیله‌ی بافت پوست اشاره کرد. پوشش‌های سیلیکونی را باید حداقل 2 ماه به صورت روزانه 12 ساعت استفاده کرد. ورقه ژل و پوست هر دو باید تمیز باشند و هر روز مورد شستشو و خشک شدن قرار بگیرند تا هم مفید واقع شوند و هم از عوارض احتمالی نظیر خارش، حساسیت و راش پوستی ممانعت به عمل بیاورند. تعداد زیادی از ماسک‌های صورت و لباسهای پوشاننده لایه‌ی داخلی سیلیکونی دارند.

 استفاده از کشش و اسپلینت

 برای افزایش طول یک اسکار که حالت چروکیده دارد و باعث خمیده شدن عضو می‌شود از کشش طولانی استفاده می‌کنند و برای جلوگیری از کنتراکچر و جمع شدگی از فشار ملایم با مدت زمان طولانی روی مفاصل بهره می‌گیرند. برای این کار از اسپلینت‌های مناسب یا گچ‌گیری‌های پی در پی کمک می‌گیرند. به ویژه زمانی که زخم سوختگی در شرف ترمیم است از جمع شدگی بعدی جلوگیری می‌کنند. جهت درمان خمیدگی دست از این روش به تنهایی یا همراه با پوشش‌های سیلیکونی استفاده می‌کنند.

سوختگی

 ماساژ بافت نرم

ماساژ یکی دیگر از روشهای غیر جراحی است که سبب کاهش تورم، نرم کردن بافت و کاهش حساسیت اسکار می‌شود و گاهی خارش را هم کم می‌کند. بیمار باید از ماساژ دستی یا الکتریکی به صورت 3 تا 5 بار در روز و با مدت 10 تا 15 دقیقه استفاده کند.

تزریق به داخل اسکار

با تزریق کورتون به داخل بافت اسکار تازه مانع رشد آن می‌شوند یا اندازه‌ی آن را کوچک می‌کنند. گاهی درمان همزمان و ترکیبی تزریق درون اسکار همراه با سیلیکون یا بانداژهای فشارنده بسیار مفید واقع می‌شوند. البته تزریق کورتون درون اسکارهای خیلی بزرگ به علت محدودیت در تجویز این دارو ممکن نیست. فاصله‌ی تزریق‌ها باهم اغلب 3 تا 4 هفته یک بار است. همچنین FU5 و اینترفرون هم برای درمان اسکارها استفاده می‌شوند.

 سرمادرمانی یا کرایوتراپی

از دیگر راههای درمان اسکار سرمادرمانی یا کرایوتراپی است. در موارد  زیادی مشاهده شده است که اسکاری که تحت سرما قرار گرفته است کوچک شده است. سرما در درمان اکثر اسکارهای کلوئید مفید است. البته این روش محدودیتهایی نیز دارد از جمله ایجاد زخم و تاول و همچنین عدم امکان انجام آن در بعضی نواحی خاص بدن مثل بالای تاندون‌ها و اعضای حیاتی و در آخر هیپوپیگمانتاسیو دائمی که به معنای سفید شدن پوست محل درمان است. این عارضه علی الخصوص در افرادی که دارای پوست تیره می‌باشند ظاهر نامناسبی را ایجاد می‌کند.

سایر درمانهای غیر جراحی

به غیر از مواردی که در بالا ذکر شد درمانهایی مانند گرما درمانی اولتراسوند و استفاده از پوشش‌های گرمایی و پارافین هم جزو درمانهای غیر جراحی هستند. تولید کشش روی جمع شدگی بافت به وسیله‌ی حرارت و گرم کردن بافت راحت‌تر انجام می‌گیرد.

منتظر نظرات و پیشنهادات  شما هستیم

باتشکر گروه مدیریت سایت مرکز  درمان زخم مانیکان

تنگ کردن واژن با نخ

تنگ کردن واژن با نخ

تنگ کردن واژن با نخ نوعی از جراحی زیبایی واژن می باشد که تاثیرات زیادی در رابطه زناشویی دارد. از طرف باعث زیبایی ناحیه تناسلی خواهد شد.

در رابطه جنسی لذت بردن و به ارگاسم کامل رسیدن از مسائل مهمی است که مورد توجه طرفین می باشد. با این جراحی این موارد بهبود می یابد.

روش های تنگ کردن واژن

  1. تنگ کردن واژن با نخ
  2. تنگ کردن واژن به وسیله لیزر مونالیزا تاچ
  3. تنگ کردن واژن از طریق جراحی پرینورافی

تنگ کردن واژن با نخ

بالارفتن سن علاوه بر اینکه باعث تغییرات فیزیولوژی در عملکرد بدن می شود باعث ایجاد تغییر در ظاهر فرد می شود. یکی از این تغییرات افتادگی و شلی واژن در زن می باشد. برای اصلاح آن باید ناحیه پرینه را با استفاده از نخ بالا برد . همچنین عمل تنگ کردن واژن با نخ امکان پذیر می باشد که به آن لیفت واژن نیز می گویند.

روش های تنگ کردن واژن با نخ

  1. در روش اول از نخ های قابل جذب برای بالابردن پرینه و تنگ کردن واژن استفاده می شود . در این روش از بیهوشی استفاده نمی شود و خونریزی نیز در طی لیفت واژن مشاهده نمی شود.
  2. این روش مانند روش قبلی می باشد با این تفاوت که اثر آن بیشتر بوده و با کلاژن سازی در ناحیه واژن ، باعث جوانسازی این ناحیه می شود.

کاربرد لیفت واژن با نخ واژینال

  1. جوانسازی واژن
  2. بالا کشیدن پرینه های واژن
  3. ترمیم پرینه بعد از زایمان
  4. تنگ کردن واژن
  5. اصلاح افتادگی واژن
  6. اصلاح چروکهای پوستی پرینه
  7. ترمیم پرینه بعد از انجام اپیوزوتومی

فواید تنگ کردن واژن

  1. رفع افتادگی رحم
  2. درمان بی اختیاری ادرار
  3. لابیاپلاستی
  4. از بین بردن علائم یائسگی
  5. از بین بردن خشکی واژن
  6. درمان سوزش در ناحیه تناسلی
  7. از بین رفتن درد در هنگام رابطه جنسی

ماندگاری در این روش در نسبت با سایر روش ها بیشتر می باشد و در صورت انجام مراقبت های ویژه اثر آن تا طولانی مدت وجود خواهد داشت.